Za zgodą kościoła
czwartek, 08, marzec 2018 11:21 Bożena Sałacińska

 Pozycja i rola kobiety w średniowieczu

Kobieta w średniowieczu - powabna niewiasta na dworze, czy kura domowa bez prawa głosu ? - to temat pierwszego wykładu w semestrze letnim Kazimierzowskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Bydgoszczy. Wygłosiła go pani Patrycja Piłat - dzierżawca zamku w Radzyniu Chełmińskim.

Okres średniowiecza obejmował okres pogański i okres po przyjęciu chrześcijaństwa. Za Mieszka I posiadanie córek było radością dla głowy rodziny, ponieważ mężczyzna, który chciał pojąć kobietę za żonę musiał dać jej ojcu kosztowny podarek. Gdy przyjęto chrzest Kościół uregulował kwestię małżeństwa :
" Kobieta jest istotą poślednią, stworzona na obraz i podobieństwo Boga i musi służyć mężczyźnie".
    
Kobiety były objęte czcią jako matki, matrony rodu, utrzymujące ognisko domowe. W panteonie słowiańskim kobieta to bogini. Wpływ na jej ocenę miało pochodzenie ( z jakiego stanu się wywodziła ). Kobiety dzielono na świeckie i zakonnice. Kobiety świeckie to : szlachcianki, zamożne mieszczki, wieśniaczki, dziewki i ulicznice. Inny podział to : niezamężne, zamężne  i ciężarne.  Kobieta po okresie menopauzy żyjąca na wsi, jako doświadczona stawała się zielarką, uzdrowicielką zwano je też "mądre baby" lub "szeptuchy".   Chłopki, wieśniaczki głównie służyły na dworze pańskim - żęły zboże, wiązały snopki, zajmowały się bydłem, prowadziły gospodarstwo domowe - sprzątały, prały bieliznę, zbierały owoce leśne, jagody, grzyby, przędły, szyły itp. Wrzeciono było  atrybutem kobiety wieśniaczki w średniowieczu, stąd pokrewieństwo po kądzieli.  

Szlachcianki w tym okresie też zajmowały się gospodarstwem domowym lecz korzystały z pomocy służby, uczyły się czytania i pisania...... W okresie średniowiecza ubierano się barwnie i schludnie. Włosy noszono upięte schowane pod chustą lub welonem.  Na strój kobiety składały się : koszula, reformy, pończochy, suknia spodnia, suknia wierzchnia, pasek, nakrycie głowy, buty i płaszcz.  Suknie szyto z cienkiej wełny, lnu, płótna i jedwabiu.  Ozdoby stanowiły - amulety, zausznice, bransolety, pierścionki, obrączki, kolie z bursztynu i szkła, bursztynowe krzyżyki.    

W tym okresie zwracano dużą uwagę na higienę - łaźnie parowe, łaźnie publiczne, w domach zamiatano izby, belono ściany itp.  W XIII wieku rozwinęła się też prostytucja. Dla higieny życia mężczyzny utworzono domy publiczne. Kościół to popierał często takie domy prowadził i akceptował też bicie żon.

- Wykład bardzo interesujący, który przypomniał nam pozycję i rolę kobiety w średniowieczu. Oburzać jednak może to, że stanowisko kościoła tolerowało wiele niegodziwości, które wtedy były akceptowane. Cieszyć może jednak to, że życie i poglądy zmieniają się wraz z rozwojem społeczności - mówi Bożena Sałacińska.

View the embedded image gallery online at:
http://kutw.pl/za-zgoda-kosciola#sigProGalleriac956049252

Tekst: Krystyna Cofta - Wysokińska
Zdjęcia: Bożena Sałacińska

 

Dodaj komentarz