Kazimierzowski Uniwersytet Trzeciego Wieku

25 doktoratów KUTW

 Pierwszy dzień obchodów 10 lecia KUTW

Kazimierzowski Uniwersytet Trzeciego Wieku rozpoczął dziś (9 maja) trzydniowe obchody dziesięciolecia istnienia. Uroczystość rozpoczęła inscenizacja w strojach historycznych. W rolę króla wcielił się Andrzej Zasada, jego cztery żony to: Bożena Sałacińska, Halina Idzikowska – Banasiak, Janina Lackner oraz Jadwiga Obrzeżgiewicz.
Prezentacja grup artystycznych podzielona została na część historyczną i współczesną. Jako pierwsza wystąpiła Helenka Wyrzykowska. Zaprezentowała dwa autorskie wiersze, poświęcine naszemu patronowi, królowi Kazimierzowi Wielkiemu. Potem brawurowo zaprezentował się Zespół Tańców Dawnych ‘Kazimierki’.
25 słuchaczy z dziesięcioletnim stażem na uczelni otrzymało doktoraty KUTW. Wręczał  je prof. Roman Ossowski pierwszy przewodniczący Rady Naukowo – Programowej, inicjator powstania KUTW.
W dalszej części zaprezentował się Zespół Teatralno Kabaretowy “Teatrzyk”, Sekcja Brydżowa, Sekcja Rękodzieła, Duet Rodzinny Kochańscy, Klub Turystyki Miejskiej. Na zakończenie wystąpił Zespół Wokalny “A-nutki”. Spotkanie zakończyło się wspólnym odśpiewaniem “Sto lat”.
W sali koncertowej Copernicanum wystawione były prace sekcji origami i rękodzieła artystycznego. Dużym zainteresowaniem słuchaczy cieszyła się kronika KUTW, którą od 5 lat prowadzi Halinka Czarnocka. Na korytarzu można było obejrzeć zdjęcia  Kutw-owiczów wykonane podczas realizacji jednego z projektów.
W uroczystości brali udział Przyjaciele KUTW: Kazimierz Drozd, Jan Szopiński, Grażyna Ciemniak, Elżbieta Ranzetti.
{gallery}10_lat_prezentacje{/gallery}
Zdjęcia: Edwin Bir, Tadeusz Kochański

JUBILEUSZ

KUTW-a obchodzi dziesięciolecie, tak napisano dzisiaj w gazecie. Więc już do końca

jej nie czytałam, wsiadłam w autobus i przyjechałam.

 

Dumę i radość w swym sercu czuję, że jubileusz z wami świętuję.

I wiem, że wszystkich was tu nie zliczę, tylu was tutaj jest kutw-owicze.

 

Przewodnicząca nasza Bożenka, piękna i zwinna niczym sarenka.

Z ogromnym wdziękiem, gracją, humorem, ogarnia wszystko swoim nadzorem.

 

A wy seniorzy, wciąż tacy młodzi, niektórzy smutni lecz to nie szkodzi.

Ja wam napiszę wierszyk radosny, o złotym słońcu i barwach wiosny.

 

O kolorowej tęczy po burzy i o kwitnącej i wonnej róży.

O tym jak wiosną kwitną kasztany i jak wracają do nas bociany.

 

O waszym sercu pełnym miłości i o marzeniach drugiej młodości.

Jak pięknie świecą poranne zorze i czy się senior zakochać może.

 

Nie znają nudy, ciągle się spieszą, każdą chwileczką życia się cieszą.

Na twarzy uśmiech zdrowi czy chorzy, tacy jesteście drodzy seniorzy.

 

Choć w krzyżu strzyka, kolano boli, trzeba się życiem cieszyć dowoli.

Świat swym urokiem nęci i kusi, więc do rozpaczy nikt nas nie zmusi.

 

Uniwersytet trzeciego wieku, wyzwala radość w każdym człowieku.

Kto żyć w radości długo zamierza, niech się zapisze na Uniwersytet Króla Kazimierza.

 

Helena Wyrzykowska

 

 

Dodaj komentarz

Close Menu